webmaster, 26 augustus 2008
Kameroen Akum

What happens in Cameroon, stays in Cameroon

Donderdag 07-08-08

Eindelijk de dag dat al onze schema’s kunnen worden uitgeprint. Elke discipline in het ziekehuis heeft nu zijn eigen “schoonmaak schema”.
Tijdens de ronde met dokter Bakia moest er een bloeddruk opnieuw gemeten worden, omdat de waardes waarschijnlijk niet klopten. De verpleegkundigen schrijven gewoon op wat ze zien staan op de elektrische bloeddrukmeter zonder te checken of deze druk zou kunnen kloppen of niet. De bloeddruk werd opnieuw gemeten. Een leerling die dit alleen in theorie had geleerd mocht het nu voor het eerst in praktijk doen. De begeleiding die de leerling kreeg was nou niet bepaald goed, het leek een beetje op wat aangemodder. De verpleegkundige griste het ding uit haar handen en deed het voor. Jammer dat ze het zelf ook niet kon want ze pompte de meter op tot 300 (dat is veel te strak). Normaal zo om en nabij de 220/240 oppompt en dat al niet heel prettig aanvoelt. Toen liet ze hem even leeglopen en toen pompte ze hem weer op tot 300. Lotte had haar een mep gegeven als ze het bij haar had gedaan omdat zoiets aardig pijn doet! Omdat wij dit niet vonden kunnen hebben we ingegrepen en verteld dat dit zelfs gevaarlijk kan zijn. De zuster gaf niet veel sjoegen en vertelde dat dit echt geen pijn kon doen. Thijs heeft de band op gepompt tot een verantwoorde hoogte zodat ze het een klein beetje kon voelen en zich hopelijk kon voorstellen dat het niet echt prettig is als die band nog strakker wordt opgepompt. Jammer genoeg zei ze echter dat ze er niets van voelde. Dr Bakia die ook het voorval had gezien, legde heel rustig uit wat de gevaren waren van het te hard oppompen...geloof niet dat het overkwam want ze reageerde nogal nonchalant.
Frustrerend om te zien dat veel verpleegkundigen gewoon een handeling uitvoeren zonder te weten wat er allemaal bij komt kijken of soms de handeling niet eens goed uitvoeren. Volgende week willen we samen met Thijs de verpleegkudigen een op een een vragenlijst geven en de handeling laten uitvoeren en dan feedback erop geven. In de hoop dat ze er iets van leren en in het vervolg op de goede wijze zullen uitvoeren.

In de middag naar de stad gegaan om eindelijk onze outfits op te halen. Lotte heeft een helderblauwe jurk met een witte print en Nico heeft een rok en een topje in de kleuren lichtblauw, bruin en wit. Zag er erg leuk uit! In het toilet even de outfits aangetrokken om te kijken of alles goed paste. Alleen Nico’s topje moest nog wat aangepast worden maar kan gelukkig morgen al worden opgehaald. De mannen in de winkel namen de tijd om ons ouftit “ goed te keuren”
Nog vis gekocht op de markt wat zogezegd tonijn moest zijn (niet dus!). Toch smaakte het wel heel lekker uit de oven ‘a la thijs’.

Vrijdag 08-08-08
Nic was in de ochtend richting het ziekenhuis vertrokken terwijl lotte een rustdag nam.
In het ziekenhuis de lijsten gecontroleerd. Niet alles was netjes afgetekend omdat er gisteren aan het einde van de dag niet veel tijd meer hadden en dus waren ze nu druk bezig met de schoonmaak. Dr Bakia was vertrokken richting Kumba en dus nam Kennedy de visite en de consultaties over. Rond half tien was Kennedy al met de outpatients begonnen en had nog geen rondes gedaan dus zou hij die ‘s middags gaan doen.
’s Middags zijn we met zijn allen de stad ingegaan. Fruitjes en groenten gekocht, Nico haar aangepaste topje opgehaald. Lot en Sabine moesten nog geld wisselen wat echt een eeuwigheid duurde. Ondertussen zat Nic met een uitgehongerde chagerijnigeThijs buiten te wachten waar ze ondertussen werden lastig gevallen door talloze kinderen die spulletjes aan je wilde verkopen.
Anderhalf uur later eindelijk op weg naar een goed restaurant waar Thijs restaurant al een keer had gegeten met zijn vrienden van de rotary (‘hete aardappelclub’ waar wordt gepraat over financiele zaken).
Bijna 2 uur na onze bestelling eindelijk wat eten op tafel! Het eten was erg lekker alleen de bestelling klopte niet en zelfs nadat de manager erbij is geweest snapten ze het nog niet. De groenten die op het menu stond miste en Nico had een grote vis ipv stukjes vis Dat laatste was vooral heel vervelend, haha.
Omdat we niets van wat er op het menu stond, in totaal, hadden gekregen gediscussieerd over de prijs, afdingen lukt hier dus zelfs in een restaurant. De manager bood zijn excuses aan en beloofde het de volgende keer helemaal goed te maken.

’s Avonds ging Thijs naar de stad naar een van zijn vrienden. Natuurlijk hebben wij daar gebruik van gemaakt:lekker een meidenavond met Makossa (Kameroeneese muziek) van Kotto Bass, onze favo artiest, chocoladekoekjes en thee....heerlijke avond.

Zaterdag 09-08-08

Gefeliciteerd oma van Nico!!!! Kusjesssss en knuffelsvan ons!

Deze dag hebben we lekker uitgeslapen en een beetje de boel opgeruimd....was wel nodig. Wij doen namelijk ons huishouden zelf. (Jaja, als we terug komen zijn we volleerde huisvrouwen.)
Rond half een gingen we richting stad waar we een souvenir overval hebben gedaan..soort van. Daarna nog 100000000 stoffenkraampjes op ‘the main marked’ afgegaan op zoek naar die ene echte kameroeneese geweldige stof.

’s Avonds hebben we lekker patatjes gegeten en Lot had lekkere tomatensausjes gemaakt ter vervanging van de mayonaise en ketchup. Tijdens het eten kwam Frubi langs met de traditionele kleding die we deze avond gingen dragen, want ja ook de Holland Branch moest op het toneel wat opvoeren. De traditionele kledij is een groot gekleurd gewaad met ontzettend wijde mouwen. Ook hoort er een soort gekleurd, gehaakt hoedje bij dat eruit ziet als een soort dakje op je hoofd (staat ons dus geweldig).

Fruby had nog een vriend meegenomen die ons de traditionele dans zou aanleren. De jongen heette Zorro aka Emmanuel en hij is de zoon van de 1e vrouw van de fon van Akum. Wij, als vrouwen, mochten hem niet de hand schudden maar we moesten in onze handen klappen.
Eenmaal gehuld in onze gewaden zijn we aan de fotosessie begonnen..man wat zijn die dingen warm en groot maar wel heel mooi! Hierna nog onze dans geoefend en onze ‘sketch’ . Eenmaal onderweg naar de “hall” werd er in het dorp maar al te veel bevestigd dat we “white men” waren en dat we de holland branch waren. Iedereen schreeuwde, klapte en gilde naar ons.
Het wordt erg gewaardeerd als je als ‘stranger’ meedoet aan tradities en we zijn deze avond dan ook benoemd tot officiele bewoners van Akum.
Ons optreden is gefilmd....(goed materiaal om ons mee te chanteren schaam, schaam).

Zondag 10-08-08
Deze dag was een echte zondag, het zonnetje scheen lekker fel en dus gingen we maar lekker buiten zitten en chillen met op de achtergrond wat hollandse muziek en een dansende Junior (ons buurtjongetje die waarschijnlijk leeft op een duracellbatterij of vrijwel altijd de ‘little monkey’ uithangt, de bijnaam die we hem hebben gegeven).

Voordat we allemaal lekker buiten zaten kwam Taki (een vriend van Fruby die nu ook een beetje een vriend van ons aan het worden is) aan de deur met een vriend van hem. Hij kwam gedag zeggen omdat hij vandaag terug ging naar zijn moeder in Bafoussam dus nog adressen en alles uitgewisseld. Waarschijnlijk gaan we hem volgend weekend bezoeken en zal hij ons rondleiden in de stad. Natuurlijk moeten wij dan ook z’n moeder bezoeken, foto’s bekijken etc.T
Omdat ons huiskamertje nog niet vol genoeg was kwam Monica met de pastoor en nog een man op bezoek om ons uit te nodigen voor een volgend bezoek in de gospel kerk in Bamenda. (ojeej) Omdat hij had gehoord dat er nog meer blanken waren wilde hij dat deze ‘speciale mensen’ ook zijn kerk kwamen bezoeken. Omdat het toch wel speciaal is om te zien gaan we waarschijnlijk donderdag naar de kerk om Thijs en Sabine deze apparte ervaring te laten opdoen.
Ze bleven niet lang omdat we al bezoek hadden en vertrokken na een gebed.
Voordat de pastoor de deur uit liep kregen we nog een boekje met verbainzgwekkende verhalen over mensen die herrezen uit de dood of spontaan genazen van een bepaalde ziekte.

’s Avonds weer patatjes op met salade. Jammie!
Na het eten kwam Fubi ons ophalen voor de ‘ boomboomboom’ (lees disco). Om half elf was hij er en we waren allemaal al een beetje ingekakt, maar goed we wilden dit natuurlijk niet missen. Thijs wilde niet te lang blijven omdat hij moe was en sabine was aan het begin van de avond al haar bed ingedoken.
Onderweg in het dorp kwamen we Linus en Livinus tegen die lekker een biertje zaten te drinken en hadden ons ook uitgenodigd om te komen. Na ons drankje gingen we richting Hall. Thijs was het al snel zat en ging naar huis. Wij bleven lekker dansen daar met onze lokale vrienden. We hebben echt een toffe avond gehad. Taki en Frubi letten goed op ons dat we niet teveel werden lastig gevallen...ach ja en ondertussen gaf ik wel een por (lot) maar gelukkig zijn de mannen niet zo brutaal als in NL ze vragen eerst netjes of ze met ons mogen dansen en als je nee zegt zeggen ze okee en gaan weg. Er werd zelfs aan Nico gevraagd of ze in ons groepje mochten dansen nadat ze hen had afgewezen als danspartner. Als je gewoon vrienden bent dans je heel netjes en bescheiden met elkaar: twee handen beet en een meter afstand af en toe wat stijldans moves ertussendoor. Heel grappig en leuk.
Om half vier richting huis en netjes met de taxi teruggebracht door onze bodyguards.

Maandag 11-08-08
Na gisteren laat thuis te zijn gekomen hebben we tot 12 uur geslapen. Daarna hebben we pogingen gedaan om wat aan ons huiswerk te doen en bezig te zijn met onze interviews die we moeten afnemen voor ons vertrek. Tussendoor kregen we bezoek van de buurtkindjes die op Nico gingen klimmen en in haar schrift wilden schrijven. Collins had ’s ochtends een briefje achter gelaten dat hij rond 5uur langs zou komen maar we hebben geen collins gezien. Ook frubi zou nog langskomen maar die was ook niet geweest.

Dinsdag 12-08-08
Toen we ’s ochtends in het ziekenhuis aankwamen vroeg iedereen waar we gisteren waren.....hihi. Vandaag vaccinatiedag voor de kleine poepige babytjes. Eerst worden de kindjes gewogen. Ze wegen de kinderen door ze in een zak aan een haak te hangen die bevestigd is aan het plafond met weegschaal. Dit gaf ook zeer avontuurlijke weegmomenten zeker met die lekkere grote babys die zo beweeglijk zijn en bijna uit de zak vallen. De grote kindjes lieten we daarom maar aan de onze collega over.
Daarna de kleintjes gevaccineerd wat natuurlijk een grote huilende bende opleverde.

Toen nog een schoonmaaklijst check gedaan. Iedereen doet het prima, alleen papa Joe snapt het waarschijnlijk niet helemaal. Het is een oude man die altijd goed zijn schoonmaak taken doet alleen niet de goede schoonmaak spullen heeft waardoor er hier en daar nog weleens een spinnenwebje blijft hangen. Swiffers zijn dus van harte welkom hier!
De (meeste) verpleegkundigen kijken hier niet zo nauw met de hygiene. Ook is het moeilijk het schoonmaak rooster goed te plannen omdat ze contstant van diensten ruilen en dan de verantwoordelijkheden op de lijst niet nemen omdat hun naam er dan niet staat....

’s Middags nog een poging gedaan om het strategische plan van het ziekenhuis uit te typen, dit was nog een gepuzzel. Omdat eigenlijk alles klad was hebben we gevraagd of ze alles nog even tot in detail wilden uitwerken zodat wij het kunnen nakijken en het (10vingerig) kunnen uittypen.
Na de werkdag richting convent gegaan om Sr Dorothy te helpen met foto’s op haar laptop te zetten. Ze wilde ook al onze foto’s hebben en hebben haar laten zien hoe dit moet. Daar ook nog haar scrensaver en achtergrond aangepast. Als dank kregen we een bord met rijst, bonen, stew, vis en kip mee. Waarbij met nadruk werd gezegd “Just for the two of you!”
Zoals bijna elke avond hadden we ook nu weer bezoek. Emmanuel zat er toen we binnen kwamen en Frubi volgde kort daarna. Ze vertelden dat het bestuur van ASYA nog langs zou komen met iets van een prijs voor onze deelname aan de culturele week. Toen ze er eenmaal waren zat de kamer toch ineens best vol ze waren met 10 man. De president vertelde in zijn speech dat hij heel blij was met onze deelname en met onze inzet. We kregen een ‘certificate of honour’ alsdank voor onze medewerking en voor het oprichten van de ‘Holland branch’. Ook kregen we een envelop met daarin een klein bedrag als prijsgeld wat toevallig hetzelfde bedrag was dat wij hadden ingelegd als deelname aan deze week. Maar goed het gebaar was super leuk en we voelde ons allemaal erg vereerd. Het was een leuke verassing en een leuk aandenken aan deze culturele week en onze inburgering hier in Akkum. Na emailadressen uitgewisseld te hebben en een fotoshoot van een kwartier omdat iedereen met ons op de foto wilde. Het eten stond ondertussen te verpieteren dus hebben we heerlijk genoten van doorgekookte pasta en aangebakken saus.

Lotte en nicoline in Kameroen bellen kan nu véél goedkoper met HalloBuitenland.nl